Zarówno pacjenci jak i lekarze mają olbrzymie doświadczenie w pracy z glukometrami, jednak ich doświadczenie z ciągłym monitorowaniem glikemii nie jest tak samo duże. Społeczność diabetologiczna zaczyna dopiero gromadzić wiedzę na temat tej nowej metody.
Dalsze używanie glukometru w celu potwierdzenia wyników z sensora jest bardzo istotne, szczególnie że FDA zaaprobowała ciągłe monitorowanie glikemii z konserwatywnym etykietowaniem. Zgodnie z jego wymogami przed wprowadzeneim zmian w leczeniu a także w celu kalibracji systemu CGM konieczne jest wykonanie pomiaru za pomocą glukometru.
Istotne jest, by zdawać sobie sprawę z wartości, jaką dostarczają systemy ciągłego monitorowania glikemii. Pomagają mianowicie zdecydować, kiedy jest najlepszy moment, by wykonać pomiar glukometrem.
Ważną zaletą stosowania systemu CGM są Ciągłe Pomiary Stężenia Glukozy oraz wykresy glikemii. Umożliwiają Ci prowadzenie “prewencyjnego” leczenia swojej cukrzycy, tak abyś mógł uniknąć hipo- i hiperglikemii. Możesz spojrzeć, czy strzałki trendów wskazują w górę czy w dół i podjąć odpowiednie działania znacznie wcześniej. Dzięki tym informacjom będziesz mógł wprowadzać zmiany w codziennej kontroli stężenia glukozy, tak aby jeszcze lepiej zadbać o swoje zdrowie. 

Do kalkulatora bolusa Bolus Wizard należy wprowadzać wynik uzyskany za pomocą glukometru.

Nie. W systemach ciągłego monitorowania glikemii ważniejsze jest przedstawianie trendu, niż konkretnych wyników. Porównując konkretne liczby zwróć uwagę na to, że nawet glukometry, będące podstawowym narzędziem do oznaczania stężenia glukozy we krwi, maja swój zakres błędu różnią się wskazywanymi wynikami. Przykładowo, mało prawdopodobne jest, że dwa kolejne pomiary na tym samym glukometrze dadzą ten sam wynik. Porównując wyniki oznaczeń wykonanych z tej samej kropli krwi na dwóch różnych glukometrach stwierdzisz jeszcze większą rozbieżność. Podsumowując, uzyskanie idealnie zgodnych wyników – czy to z glukometrów czy systemów CGM – jest mało prawdopodobne. 
Jeśli odczyty z sensora w znacznym stopniu odbiegają od wyników oznaczeń za pomocą glukometru, może to oznaczać, że wartości glikemii bardzo szybko się zmieniają. Przyczyną może być niedawno spożyty posiłek. Wówczas mniej więcej za godzinę stwierdzisz, że wyniki są bardziej zbliżone do siebie.
Zaletą ciągłego monitorowania glikemii są strzałki trendu glikemii. Umożliwiają one stwierdzenie, czy stężenie glukozy rośnie czy też spada oraz określenie tempa tych zmian. Wszystko to pomaga bardziej skutecznie kontrolować cukrzycę i reagować - uprzedzać zbytnie wzrosty i spadki odpowiednim działaniem. W ten sposób możesz jeszcze lepiej zadbać o swoje zdrowie.

Transmiter, czyli nadajnik, drogą radiową przesyła co 5 minut dane dotyczące glikemii z elektrody do pompy insulinowej. Zostaje umieszczony na ciele niezależnie od zestawu infuzyjnego i łączy się z elektrodą. Za pomocą specjalnego plastra transmiter zostaje przymocowany do skóry. 

Transmiter ma własna baterię, której nie można zmieniać ale można ją ładować za pomoca specjalnej ładowarki tzw. muszelki.

Transmiter działa około 9 miesięcy, jeśli przyjąć, że jest ciągle włączony. Jako że ma wbudowaną baterię, powinien być następnie wyrzucony do specjalnego pojemnika – zgodnie z obowiązującymi w danym państwie przepisami.

Gdy bateria transmitera zacznie się wyczerpywać, transmiter prześle taką informację do pompy. Pompa insulinowa wyświetli wówczas komunikat "LOW TRANSMTR". Od pojawienia się pierwszego komunikatu "LOW TRANSMTR" o niskim stanie baterii, masz 5 dni nieprzerwanego użytkowania transmitera, do momentu całkowitego wyczerpania się baterii. Wówczas pojawi się komunikat "BAD TRANSMTR", który oznacza, że bateria transmitera jest całkowicie wyczerpana. 

Transmiter musi znajdować się w zasięgu maksymalnie do około 2 metrów od pompy insulinowej, by możliwy był przekaz drogą radiową. 

Jeśli transmiter i pompa insulinowa znajdą się zbyt daleko od siebie (ponad 2 metry), uruchomi się alarm dźwiękowy, a na wyświetlaczu pompy pojawi się komunikat "WEAK SIGNAL" lub "LOST SENSOR".
Pompa insulinowa MiniMed Paradigm® oraz System Ciągłego Monitorowania Glikemii pozwalają użytkownikowi na ustawienie czasu, po jakim pompa insulinowa powiadomi Cię o zatrzymaniu przesyłania danych wartości glikemii z ciągłego monitorowania glikemii (CGM) z transmitera do pompy. Opóźnienie uruchomienia alarmu może zostać ustawione na czas od 5 minut do 40 minut. Domyślnie ustawione jest na 30 minut. 

Jeśli transmiter znajdzie się ponad 2 metry od pompy insulinowej, transmisja zostanie przerwana z powodu „braku zasięgu”. Transmiter przechowuje w pamięci ostatnie 40 minut, tak więc nawet jeśli system jest chwilowo “poza zasięgiem”. Jeśli system znajdzie się poza zasięgiem na czas dłuższy niż 40 minut, przy wstecznym przeglądaniu danych zauważysz „dziurę” w danych, czyli brak informacji z tego okresu. 

Transmiter jest wodoodporny, a więc możesz z nim oraz elektrodą pływać, kąpać się lub brać prysznic. Jednak nie polecamy zanurzania go w bardzo gorącej wodzie (np. jacuzzi). 
Nie powinno być problemów związanych z deszczem, zachlapaniem lub przypadkowym zanurzeniem w wodzie. Aby podejmować aktywności związane z wodą, należy w prosty sposób odłączyć pompę insulinową.
Tak długo, jak transmiter będzie w zasięgu do około 2 metrów od pompy insulinowej, dane z ciągłego monitorowania glikemii (CGM) będą ukazywały się na wyświetlaczu pompy insulinowej. Jeśli transmiter i pompa insulinowa znajdą się poza zasięgiem przez okres dłuższy niż 40 minut, tylko dane z ostatnich 40 minut zostaną ponownie przesłane do pompy. Podczas przeglądania wstecznych raportów zauważysz “dziurę” w danych, czyli brakujące informacje z tego okresu.