Pompa insulinowa Paradigm 722, najmniejsza, jest mniej więcej wielkości telefonu komórkowego. Wymiary pompy insulinowej Paradigm 722 to jedynie 5.1 x 9.1 x 2 cm. 

Dostępne są dwa rodzaje zbiorników o pojemności 1.76 ml (MMT-326A) oraz 3.0 ml (MMT-332A).
Wybór rodzaju zbiorniczka zależy od zapotrzebowanie na insulinę. Dlatego zaleca się, by przedyskutować wybór zbiorniczka z kimś z zespołu diabetologicznego.

Pompy insulinowe Paradigm 712, 715 i 722 przy wypełnionym zbiorniku na insulinę ważą jedynie 108 g.

Przedyskutuj tę decyzję z członkami zespołu diabetologicznego, ponieważ wybór uzależniony jest stylu Twojego życia a także tego czego oczekujesz od stosowanego sposobu leczenia. 

Przepływ podstawowy pompy insulinowej Paradigm można programować z dokładnością do 0.05 jednostki.

Medtronic proponuje 4 rodzaje wkłuć do pomp insulinowych Paradigm. Są to wszystkie wkłucia firmy Medtronic z wyjątkiem Polyfin, króre pasują jedynie do starszych modeli pomp MiniMed. Charakterystykę wkłuć znajdziesz tutaj.

Otrzymasz zapas dokładnie tych zestawów infuzyjnych, które zamówiłeś wraz z pompą insulinową.

Tutaj znajdziesz informacje na temat każdego zestawu infuzyjnego.

Ważne jest, by wiedzieć, że nie testujemy zbiorników na insulinę oraz zestawów infuzyjnych innych producentów. W konsekwencji nie możemy zagwarantować i nie gwarantujemy prawidłowego działania zbiorników na insulinę oraz zestawów infuzyjnych, które nie zostały przez nas zaprojektowane a gwarancja może nie objąć uszkodzenia lub nieprawidłowego działania pompy spowodowanego używaniem innego zbiornika lub zestawu infuzyjnego.

Nie. Pompa insulinowa jest wodoodporna, co oznacza, że przetrwa przypadkowe zanurzenie lub zachlapanie. Na okres kąpieli, powinieneś czasowo odłączyć pompę. Jeśli chcesz regularnie pływać lub podjąć inną aktywność związaną z kontaktem z wodą, porozmawiaj z lekarzem, aby opracować sposób działania na czas, kiedy będziesz odłączony od pompy.  

Pompa insulinowa przechowuje ostatnie 90 dni danych z systemu CGM. Dane te można zgrać, by przeanalizować je wstecznie.

Próg dla alarmu zbyt wysokiego stężenia glukozy można ustawić najwyżej na poziomie 400 mg/dl (22.2 mmol/l) a próg alarmu dla hipoglikemii najniżej na poziomie 40 mg/dl (2.2 mmol/l). Progi alarmów dla hipo- i hiperglikemii mogą zostać zmienione przez użytkownika. Osobiste ustawienia alarmów dla hiper- oraz hipoglikemii powinieneś przedyskutować ze swoim lekarzem.
Progi dla alarmu hipo- i hiperglikemii muszą się różnić przynajmniej o 10 mg/dl (0.6 mmol/l). Jeśli ustawisz alarm dla hiperglikemii na poziomie 100 mg/dl (5.6 mmol/l), to próg dla hipoglikemii nie może być wyższy niż 90 mg/dl (4.9 mmol/l). Jeśli natomiast próg dla niskiego stężenia glukozy ustawisz na poziomie 50 mg/dl (2.8 mmol/l), to próg dla hiperglikemii nie może wynosić mniej niż 60 mg/dl (3.3 mmol/l). 

Liczbę sygnalizowanych alarmów możesz zmniejszyć zmieniając ustawienia.
Przykładowo możesz dostosować progi alarmów dla wysokich i niskich stężeń glukozy do odpowiednich dla Ciebie poziomów. Możesz ponadto, wiedząc że stężenie glukozy wzrasta, wyłączyć alarm hiperglikemii. Innym sposobem jest odpowiednie dostosowanie czasu trwania “drzemki” wyciszającej alarm, by otrzymywać mniej przypomnień. Innym rodzajom alarmów można zapobiec podejmując odpowiednie działania zanim się uruchomią, np. wykonując kalibrację w wymaganym czasie czy też zachowując konieczną do synchronizacji odległość 2 metrów (6 stóp). 
Alarmy będą się włączały, ale musisz pamiętać, że każdy alarm ma ważny cel. Aby zoptymalizować ustawienia oraz leczenie, musisz zwracać uwagę na ilość i rodzaj sygnalizowanych Ci alarmów. 

Alarmy są wystarczająco głośne, żeby Cię obudzić, byś podjął działania. System emituje alarm o poziomie natężenia dźwięku w zasięgu 1 metra powyżej 50 decybeli.

Błąd BŁĄD KALIBR. pojawia się wówczas, gdy wynik z glukometru w znacznym stopniu różni się od wartości oznaczanych przez CGM. Istnieją 3 główne powody takiego zdarzenia:

1. Niedokładny pomiar wykonany glukometrem, długi okres od wykonania pomiaru glukometrem do wprowadzenia wyniku do systemu lub używanie do kalibracji więcej niż 1 glukometru.
2. Kalibracja wykonana w czasie szybkich zmian stężenia glukozy – np. tuż po posiłku.
3. Usterka w zakresie sensora. 

Jeśli wystąpi błąd BŁĄD KALIBR., powinieneś przed ponowną kalibracją nowym wynikiem uzyskanym za pomocą glukometru odczekać przynajmniej 15 minut (lub dłużej, jeśli wartości glikemii ulegają szybkim zmianom). Wykluczy to przyczynę, jaką mógł być niedokładny pierwszy pomiar glukometrem. Jeśli wartości glikemii gwałtownie się zmieniają, to odczekanie pewnego czasu pozwoli na stabilizację stężenia glukozy we krwi, tak że i ta przyczyna zostanie wykluczona.
Jeśli wartość nowego pomiaru glukometrem nadal znacznie odbiega od odczytów CGM, prawdopodobnie konieczna będzie wymiana elektrody. Jeśli tak właśnie się stało, system wyświetli drugi komunikat BŁĄSD KALIBR. a następnie komunikat "KONIEC SENSORA". Oznacza to, że musisz wymienić elektrodę. 

Aby dane mogły być przesyłane, transmiter oraz pompa insulinowa muszą znajdować się w odległości minimum 2 metrów od siebie. Jeśli znajdują się poza tym zasięgiem, prawdopodobnie stracą połączenie. Czasami, gdy znajdziesz się zbyt blisko niektórych urządzeń, takich jak telefon komórkowy, telefon bezprzewodowy, sieć bezprzewodową, telewizor lub radio, może się zdarzyć, że będą one kolidować z sygnałem wysyłanym przez transmiter. Jeśli sygnał z transmitera zgubi się całkowicie na okres dłuższy niż 45 minut, wyświetli się komunikat UTRAC. SENSOR. 

Pomiary za pomocą glukometru są nadal konieczne – aby potwierdzić wynik z ciągłego monitorowania glikemii (CGM) przed wprowadzeniem zmian w leczeniu oraz aby skalibrować system CGM. FDA zaakceptowała stosowanie ciągłego monitorowania glikemii z konserwatywnym etykietowaniem, a więc przed wprowadzeniem zmian w terapii nadal wymagane jest wykonanie pomiaru za pomocą glukometru.

Kalibracja przypomina kupno nowego zegarka i ustawienie za pierwszym razem prawidłowej godziny. Sensory są nieco podobne. Uruchamiając sensor należy wprowadzić wynik z glukometru, aby dać mu pewien punkt odniesienia. Tak jak należy co pewien czas korygować godzinę na zegarku, tak też trzeba postępować z sensorem. Należy wprowadzać przynajmniej 2 wyniki uzyskane z glukometru na dobę – raz na 12 godzin. Pozwala to zrównać wartości z sensora z tymi z glukometru, dzięki czemu oznaczenia z ciągłego monitorowania glikemii (CGM) będą lepiej odzwierciedlały stężenie glukozy we krwi.

Pompa Insulinowa Paradigm® 722 i System Ciągłego Monitorowania Glikemii muszą być kalibrowane dwa razy dziennie (raz na 12 godzin). Wykonuje się to wprowadzając wynik z pomiaru glukometrem do pompy insulinowej. Jednak by uzyskać najlepsze wyniki, System powinno się kalibrować 3 do 4 razy dziennie - ale nie częściej, wykonując kalibracje wtedy, gdy glikemia nie zmienia się zbyt gwałtownie.

Niekoniecznie. Najlepiej jest wykonywać kalibrację 3 do 4 razy dziennie. Należy równomiernie rozplanować kalibracje na okres całego dnia wtedy, gdy glikemia nie zmienia się zbyt gwałtownie.

Najlepiej wykonać kalibrację, gdy stężenie glukozy nie zmienia się zbyt szybko. Zalecamy kalibrowanie o tej samej porze, przykładowo po obudzeniu się, przed posiłkiem lub przed kolacją. Znajdź porę dnia, kiedy Twoje stężenie glukozy we krwi jest stabilne. Upewnij się, że nie wykonujesz kalibracji podczas gwałtownych zmian wartości glikemii, np. w ciągu pierwszej godziny po spożyciu posiłku. 
Bardzo istotne jest, aby nie wykonywać kalibracji, gdy stężenie glukozy szybko się zmienia (przykładowo wartości glikemii są bardziej stabilne przed posiłkiem. Po posiłku stężenie glukozy będzie się prawdopodobnie szybko zmieniać w odpowiedzi na trawiony i wchłaniany pokarm.).

Zarówno pacjenci jak i lekarze mają olbrzymie doświadczenie w pracy z glukometrami, jednak ich doświadczenie z ciągłym monitorowaniem glikemii nie jest tak samo duże. Społeczność diabetologiczna zaczyna dopiero gromadzić wiedzę na temat tej nowej metody.
Dalsze używanie glukometru w celu potwierdzenia wyników z sensora jest bardzo istotne, szczególnie że FDA zaaprobowała ciągłe monitorowanie glikemii z konserwatywnym etykietowaniem. Zgodnie z jego wymogami przed wprowadzeneim zmian w leczeniu a także w celu kalibracji systemu CGM konieczne jest wykonanie pomiaru za pomocą glukometru.
Istotne jest, by zdawać sobie sprawę z wartości, jaką dostarczają systemy ciągłego monitorowania glikemii. Pomagają mianowicie zdecydować, kiedy jest najlepszy moment, by wykonać pomiar glukometrem.
Ważną zaletą stosowania systemu CGM są Ciągłe Pomiary Stężenia Glukozy oraz wykresy glikemii. Umożliwiają Ci prowadzenie “prewencyjnego” leczenia swojej cukrzycy, tak abyś mógł uniknąć hipo- i hiperglikemii. Możesz spojrzeć, czy strzałki trendów wskazują w górę czy w dół i podjąć odpowiednie działania znacznie wcześniej. Dzięki tym informacjom będziesz mógł wprowadzać zmiany w codziennej kontroli stężenia glukozy, tak aby jeszcze lepiej zadbać o swoje zdrowie. 

Do kalkulatora bolusa Bolus Wizard należy wprowadzać wynik uzyskany za pomocą glukometru.

Nie. W systemach ciągłego monitorowania glikemii ważniejsze jest przedstawianie trendu, niż konkretnych wyników. Porównując konkretne liczby zwróć uwagę na to, że nawet glukometry, będące podstawowym narzędziem do oznaczania stężenia glukozy we krwi, maja swój zakres błędu różnią się wskazywanymi wynikami. Przykładowo, mało prawdopodobne jest, że dwa kolejne pomiary na tym samym glukometrze dadzą ten sam wynik. Porównując wyniki oznaczeń wykonanych z tej samej kropli krwi na dwóch różnych glukometrach stwierdzisz jeszcze większą rozbieżność. Podsumowując, uzyskanie idealnie zgodnych wyników – czy to z glukometrów czy systemów CGM – jest mało prawdopodobne. 
Jeśli odczyty z sensora w znacznym stopniu odbiegają od wyników oznaczeń za pomocą glukometru, może to oznaczać, że wartości glikemii bardzo szybko się zmieniają. Przyczyną może być niedawno spożyty posiłek. Wówczas mniej więcej za godzinę stwierdzisz, że wyniki są bardziej zbliżone do siebie.
Zaletą ciągłego monitorowania glikemii są strzałki trendu glikemii. Umożliwiają one stwierdzenie, czy stężenie glukozy rośnie czy też spada oraz określenie tempa tych zmian. Wszystko to pomaga bardziej skutecznie kontrolować cukrzycę i reagować - uprzedzać zbytnie wzrosty i spadki odpowiednim działaniem. W ten sposób możesz jeszcze lepiej zadbać o swoje zdrowie.

Jeśli musisz poddać się badaniu rentgenowskiemu, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego lub będziesz narażony na jakikolwiek inny rodzaj promieniowania, należy zdjąć pompę insulinową, transmiter oraz sensor i usunąć je z miejsca narażonego na promieniowanie.

Zalecenia międzynarodowe oraz regulamin U.S. Federal Communications Commission (FCC) nakazują wyłączanie urządzeń korzystających z fal radiowych na pokładach samolotów. W związku z powyższym musisz, na czas podróży samolotem, odłączyć transmiter od sensora, jednak w dalszym ciągu możesz korzystać z pompy insulinowej. Niestety nie wystarczy po prostu wyłączyć funkcji ciągłego monitorowania glikemii (CGM) na pompie insulinowej, ponieważ transmiter będzie w dalszym ciągu wysyłał sygnały drogą radiową i aby przestał działać, konieczne jest odłączenie go od elektrody.
Podczas lotu musisz oznaczać stężenie glukozy we krwi za pomocą standardowego glukometru. Podczas zgrywania i przeglądania wstecznych danych zauważysz “lukę” – brak informacji z tego okresu. 

Pompa Insulinowa Paradigm® 722 oraz System Ciągłego Monitorowania Glikemii zostały zaprojektowane tak, by były odporne na standardowe zakłócenia elektromagnetyczne, w tym również systemy kontroli bezpieczeństwa stosowane na lotniskach.
Monitor oraz transmiter Paradigm MiniLink przesyłają dane do pompy insulinowej drogą radiową. Znajdujące się w pobliżu inne urządzenia korzystające z fal radiowych, jak np. telefony komórkowe i bezprzewodowe czy sieci bezprzewodowe, mogą zakłócać połączenie pomiędzy pompą a transmiterem. Takie zakłócenia nie spowodują jednak, że przesłane zostaną nieprawidłowe dane, jak również nie uszkodzą ani pompy insulinowej ani transmitera. Odsunięcie się od tych urządzeń przywróci prawidłową komunikację.

Transmiter rozpoczyna przesyłanie danych w momencie połączenia go z sensorem. Transmiter będzie przysyłał dane, nawet jeśli na pompie insulinowej wyłączona jest funkcja ciągłego monitorowania glikemii (CGM). Należy fizycznie odłączyć transmiter od elektrody. Jeśli będzie Ci wygodnie, pozostaw elektrodę umieszczoną pod skórą.